Teatr Czterech

teatr bez sceny. Teatr w muzeum.

Drogi powrotne. Drogi odwrotne

etiuda filmowa Teatru Czterech towarzysząca ekspozycji rzeźb Magdaleny Abakanowicz z cyklu ,,Mędrcy” w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu

26.03.2025–26.03.2028

Czego dotykamy i co nas dotyka.

Co nam pokrewne, co obce.

Co przyległe, co odległe.

Z jakich form wynikamy, do jakich się sprowadzamy.

Co dominujące, a nad czym jesteśmy w stanie dominować.

Co się dzieje, gdy działamy w pojedynkę, a jaką energię wnosi relacja – drugą – inną skórą, obecnością, poruszeniem.

Co zmienia moment spotkania – tego wybuchu wzajemnej energii, przenikania, uwspólnienia tego, co dotąd pojedyncze.

Jakie możliwości daje stado

i jakie pokłady instynktów budzi.

Jak daleko lub jak blisko od delikatności do przemocy, od wspólnoty do dominacji, od pierwotnego do ujarzmionego i czy są drogi powrotne? Odwrotne?

 

W zrealizowanej w przestrzeni rzeźb Magdaleny Abakanowicz w Pawilonie Czterech Kopuł etiudzie filmowej, prezentowanej obecnie przy pokazywanych w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu figurach z cyklu ,,Mędrcy”, performerzy Teatru Czterech eksplorują granicę między miękkim a twardym, abstrakcyjnym i organicznym, dzikim i oswojonym, ruchomym i statycznym. Wszystko to w ciągłym rytmie powracania do postaci Mędrców, jakby w nieustannej potrzebie upewniania się co do tego, co słuszne i monumentalnie statyczne; w nieustannej próbie przymierzania się do wzorca, zaczerpnięcia ze źródła rozsądku, niezmienności i pewności.

To ruchowa wypowiedź o ludzkim dążeniu do relacyjności, ale także o skłonnościach do próby przejęcia kontroli, sprawdzania granic – granic relacji, granic swoich, granic drugiego w relacji. 

W ruchu, na który patrzymy, śledzić można spotkania i dążenia do spotkania, napięcie dotyku i napięcie braku dotyku oraz to, jaką energię dają stada i jaką moc dają spotkane ze sobą wrażliwości skóry

Etiuda jest próbą poszukiwania w ludzkim ciele i na powierzchni skóry tego, co Abakanowicz wyraziła za pomocą zgrzebnych materiałów w rzeźbiarskiej formie. I wreszcie – grą pomiędzy tym, co ludzkie, a co nieludzkie. 

 

twórczynie i twórcy etiudy:

koncepcja, reżyseria: Justyna OIeksy

choreografia, koncepcja: Magdalena Górnicka-Jottard

zamysł kostiumów i charakteryzacji: Dominika Chochołowska-Bocian

kamera, montaż: Sabin Kluszczyński

udźwiękowienie filmu: Zbigniew Kozera

 

w etiudzie udział wzięli: 

Anna Bakhtina

Monika Ćma

Ika Dac

Elżbieta Dudź

Anna Lorenc

Maciej Makosch

Katarzyna Mazurkiewicz

Magdalena Sztylińska

Krzysztof Sztyliński

Lesław Zamaro

 

wykorzystano wizerunki następujących prac Magdaleny Abakanowicz prezentowane 

w Pawilonie Czterech Kopuł:

Abakan brązowy, Abakan żółty, Abakan Edynburg, Koło z liną, Klatka, Konglomeraty, figury z cykli Postacie siedzące, Tłum oraz Ghost, Spooks and Spirit

Film