Drogi powrotne. Drogi odwrotne
etiuda filmowa Teatru Czterech towarzysząca ekspozycji rzeźb Magdaleny Abakanowicz z cyklu ,,Mędrcy” w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu
Czego dotykamy i co nas dotyka.
Co nam pokrewne, co obce.
Co przyległe, co odległe.
Z jakich form wynikamy, do jakich się sprowadzamy.
Co dominujące, a nad czym jesteśmy w stanie dominować.
Co się dzieje, gdy działamy w pojedynkę, a jaką energię wnosi relacja – drugą – inną skórą, obecnością, poruszeniem.
Co zmienia moment spotkania – tego wybuchu wzajemnej energii, przenikania, uwspólnienia tego, co dotąd pojedyncze.
Jakie możliwości daje stado
i jakie pokłady instynktów budzi.
Jak daleko lub jak blisko od delikatności do przemocy, od wspólnoty do dominacji, od pierwotnego do ujarzmionego i czy są drogi powrotne? Odwrotne?
W zrealizowanej w przestrzeni rzeźb Magdaleny Abakanowicz w Pawilonie Czterech Kopuł etiudzie filmowej, prezentowanej obecnie przy pokazywanych w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu figurach z cyklu ,,Mędrcy”, performerzy Teatru Czterech eksplorują granicę między miękkim a twardym, abstrakcyjnym i organicznym, dzikim i oswojonym, ruchomym i statycznym. Wszystko to w ciągłym rytmie powracania do postaci Mędrców, jakby w nieustannej potrzebie upewniania się co do tego, co słuszne i monumentalnie statyczne; w nieustannej próbie przymierzania się do wzorca, zaczerpnięcia ze źródła rozsądku, niezmienności i pewności.
To ruchowa wypowiedź o ludzkim dążeniu do relacyjności, ale także o skłonnościach do próby przejęcia kontroli, sprawdzania granic – granic relacji, granic swoich, granic drugiego w relacji.
W ruchu, na który patrzymy, śledzić można spotkania i dążenia do spotkania, napięcie dotyku i napięcie braku dotyku oraz to, jaką energię dają stada i jaką moc dają spotkane ze sobą wrażliwości skóry.
Etiuda jest próbą poszukiwania w ludzkim ciele i na powierzchni skóry tego, co Abakanowicz wyraziła za pomocą zgrzebnych materiałów w rzeźbiarskiej formie. I wreszcie – grą pomiędzy tym, co ludzkie, a co nieludzkie.
twórczynie i twórcy etiudy:
koncepcja, reżyseria: Justyna OIeksy
choreografia, koncepcja: Magdalena Górnicka-Jottard
zamysł kostiumów i charakteryzacji: Dominika Chochołowska-Bocian
kamera, montaż: Sabin Kluszczyński
udźwiękowienie filmu: Zbigniew Kozera
w etiudzie udział wzięli:
Anna Bakhtina
Monika Ćma
Ika Dac
Elżbieta Dudź
Anna Lorenc
Maciej Makosch
Katarzyna Mazurkiewicz
Magdalena Sztylińska
Krzysztof Sztyliński
Lesław Zamaro
wykorzystano wizerunki następujących prac Magdaleny Abakanowicz prezentowane
w Pawilonie Czterech Kopuł:
Abakan brązowy, Abakan żółty, Abakan Edynburg, Koło z liną, Klatka, Konglomeraty, figury z cykli Postacie siedzące, Tłum oraz Ghost, Spooks and Spirit